15 Ιουλίου 2016 - Πραξικόπημα στην Τουρκία. Του Κωνσταντίνου Ηλιάδη, ΚΠΕ-Π 3ο

15 Ιουλίου 2016 - Πραξικόπημα στην Τουρκία

 

15 Ιουλίου του 2016, περίπου 11 η ώρα το βράδυ. Πολίτες στις μεγάλες πόλεις της Τουρκίας, παρακολουθούν τανκς να παρελαύνουν στους κεντρικούς δρόμους, μαχητικά αεροπλάνα να πετούν εξαιρετικά χαμηλά, στρατιώτες να κλείνουν τους δρόμους και να καταλαμβάνουν κομβικά κτήρια. Το στρατιωτικό πραξικόπημα έχει πλέον ξεκινήσει.

Παρακολουθώντας ξαφνιασμένος από τα social media αυτήν την απρόσμενη απόπειρα ανατροπής του «δημοκρατικού» πολιτεύματος από την φαινομενικά άρτια οργάνωση του πραξικοπήματος, τα ΜΜΕ και όλα σχεδόν τα πρακτορεία έδειχναν συγκλονιστικές εικόνες ακόμα και τις πρώτες ώρες όπου φαινόταν πως ο στρατός κατείχε τον απόλυτο έλεγχο.

Παρόλα αυτά, η σχετικά μικρή πτέρυγα του Τουρκικού στρατού που διέπραξε τις ενέργειες αυτές δεν είχε συμπεριλάβει σε αυτό το μεγαλεπήβολο σχέδιο έναν καθοριστικό παράγοντα. Ή μάλλον δύο. Τον λαό και τα social media. Όπως αποδείχτηκε και τα δυο έσωσαν το «δημοκρατικό» πολίτευμα και τον ίδιο τον Ερτογάν. Η εικόνα να παροτρύνει τον λαό να κατέβει και να ξεχυθεί στους δρόμους αντιμετωπίζοντας τους ένοπλους στρατιώτες μέσω FaceTime είναι πράγματι εντυπωσιακή. Εντυπωσιακή και ταυτόχρονα αντιφατική μιας και ο ίδιος άνθρωπος που πριν από λίγο καιρό απαγόρευσε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γιατί υπήρχαν πολλά επικριτικά σχόλια προς αυτόν, τώρα τα χρησιμοποιεί για να σώσει τον εαυτό του και την κυβέρνησή του. Ο δεύτερος και καθοριστικότερος παράγοντας είναι ο λαός. Παρατηρούσα τις σοκαριστικές εικόνες με ανθρώπους να αντιστέκονται στα άρματα μάχης και να αντιμετωπίζουν σώμα με σώμα πάνοπλους στρατιώτες, πραγματικά ήταν κάτι το αξιομνημόνευτο. Αυτό που με βάζει σε σκέψεις είναι γιατί αυτές οι χιλιάδες του κόσμου ρίσκαραν τις ζωές τους για έναν άνθρωπο ο οποίος ουκ ολίγες φορές έχει χαρακτηριστεί ως σουλτάνος, ως μη δημοκράτης κ.ά. Ίσως η Τουρκία είναι μια βαθιά θρησκευόμενη χώρα που πράγματι δεν μπορεί να ενστερνιστεί την δυτική κουλτούρα. Η Ισλαμοποίηση της χώρας όπως φαίνεται βρίσκει την πλειοψηφία σύμφωνη και αυτό φαίνεται από τους χιλιάδες οπαδούς του Ερτογάν που ξεχύθηκαν στους δρόμους.

Οι επόμενες μέρες βρίσκουν την ανθρωπότητα με ανάμικτα συναισθήματα. Από τη μια λύπης για τον τριψήφιο αριθμό ζωών που χάθηκαν καθώς και για τους χιλιάδες τραυματίες, από την άλλη προβληματισμός μιας και θα πρέπει να συλλογιστούμε το αποτέλεσμα αυτής της νίκης του Ερτογάν τόσο σε διεθνές επίπεδο γενικότερα όσο και σε κυπριακό επίπεδο ειδικότερα. Τέλος, υπεισέρχεται και το ερώτημα εάν πλέον θα έχουμε έναν ακόμα πιο ισχυρό σουλτάνο όπου θα μπορεί να νομιμοποιεί και να πράττει εκκαθαρίσεις σε ότι δεν του αρέσει;

 

Κωνσταντίνος Ηλιάδης, τριτοετής φοιτητής Πολιτικών Επιστημών