Καιρός για περισσότερο γυναικείο άρωμα στην πολιτική..Σωστά? Της Άντρια Θωίδη, ΝΟΜ 3ο

Καιρός για περισσότερο γυναικείο άρωμα στην πολιτική..Σωστά?

 

Ομολογουμένως η γυναίκα αποτελέι μια υπέροχη ύπαρξη, που διακατέχεται από πολλές ταυτότητες ως μάνα, εργαζόμενη, σύζυγος. Η ίδια καλείται καθημερινώς να επιτελέσει όλους αυτούς τους ρόλους. Οι υποχρεώσεις πολλές, οι ευθύνες αμέτρητες πόσο μάλλον εάν διαλλέξει και το μακρύ δρόμο της πολιτικής.

Δεν πρέπει να εκφεύγει από την προσοχή μας πως παρόλο που η γυναίκα εκ φύσεως της μπορεί να μην διαθέτει αυτό που λέμε μυική δύναμη, εντούτοις, διαθέτει κάτι το πολυτιμότερο.. δύναμη ψυχής και πνεύματος, που με την οξυδέρκεια, την ευστροφία την επιμονή, το ζήλο και την εργατικότητά της διαπρέπει πρωτοπορόντας στον στίβο της διεθνής πολιτικής σκηνής. Ίντιρα Γκάντι, Ισαβέλλα Περόν, Μάργκαρετ Θάτσερ, χήρα Μάο, Γκόλντα Μέιρ και άλλες γυναίκες πολιτικοί αποτελούν παραδείγματα άξιας μνείας καθώς κατέρριψαν το μύθο του "αρσενικού πολέμου, θηλυκής ειρήνης" κι απέδειξαν ότι οι γυναίκες μπορούν να σταθούν στο ύψος τους σε κάθε περίπτωση.

Ωστόσο στην κυπριακή κοινωνία του 2016 παρά την πρόοδο που έχει επιτευχθεί κατά τα τελευταία χρόνια, εξακολουθεί να υπεισέρχεται η αντίληψη πως η πολιτική είναι ένα αντρικό φαινόμενο κάτι που αποδεικνύεται και από πρόσφατες μελέτες που δείχνουν επανειλλημένα τις γενικότερες διακρίσεις που υπάρχουν έναντι των γυναικών σε πολλά επίπεδα και όχι μόνο στον τομέα της πολιτικής. Ειδικότερα, αν αναλογιστεί κανείς πως στη Βουλή των Αντιπροσώπων υπάρχουν συνολικα 8 γυναίκες σε σύνολο 56 ελληνοκυπρίων βουλευτών (ποσοστό 14,3%), μπορεί να αντιλληφθεί την γυναικεία υπο-εκπροσώπηση στα κέντρα λήψης αποφάσεων, παρόλο που ως φύλο αποτελεί την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος.

Τόσο η Ε.Ε στην οποία είμαστε κράτη μέλη όσο και το σύνταγμα μας προβλέπουν ρητά την ισότητα των δυο φύλων και την απαγόρευση των δυσμενών διακρίσεων! Επομένως, και η  πολιτική αυτολεξή είναι ένας  χώρος που ανήκει σε όλους τους πολίτες αδιακρίτου φύλου! Η ύπαρξη μεγαλύτερου αριθμού γυναικών εκπροσώπων, αποδυναμώνει τον σεξιστικό λόγο εντός και εκτός Βουλής και αντανακλά με μεγαλύτερη ακρίβεια τη σύνθεση της κοινωνίας και συνεπώς τις ανάγκες της.

Αδήριτη ανάγκη αποτελέι, η καταπολέμηση του φαλλοκρατικού μοντέλου που υφυπάρχει με την εύρεση τρόπων προς ενίσχυση της εκπροσώπησης των γυναικών σε θέσεις πολιτικής ευθύνης, στηρίζοντας τη δημοκρατία και αποδομώντας τις στερεοτυπικές αντιλήψεις που συνδέονται με τον ρόλο των δύο φύλων στη δημόσια ζωή και την πολιτική.

Ένα πρώτο βήμα που θεωρώ πως πρέπει να γίνει έτσι ώστε να μην  καταντήσουν οι συστάσεις για συμμετοχή περισσότερων γυναικών στα ψηφοδέλτια διακύρηξη παρά πραγματικότητα, είναι η ψήφιση νόμου υποχρεωτικής  ποσόστωσης ανά φύλο για την ισόρροπη συμμετοχή ανδρών και γυναικών. Επιπρόσθετα, και λόγω του πολυδέδαλου ρόλου της γυναίκας θεωρώ πως εάν η κοινωνία μας ως κράτος πρόνοιας παράσχει περαιτέρω διευκολύνσεις σε μια γυναίκα που είναι μητέρα και εργαζόμενη (όπως προέκταση του ρόλου του ολοήμερου σχολείου- φύλαξη παιδιών- παροχή γεύματος το μεσημέρι), θα της δώσει το έναυσμα να γκρεμίσει τυχόν επιφυλάξεις της και να ασχοληθεί με τα πολιτικά δρώμενα.

Αίτημα μας η ενθάρρυνση ολοένα και περισσότερων γυναικών να ασχοληθούν με την πολιτική. Να τολμήσουν να κατεβούν στα έδρανα της πολιτικής, να συμμετέχουν στα κέντρα λήψης πολιτικών αποφάσεων. Ο ρόλος της γυναίκας πρέπει επιτέλους να αναβαθμιστεί, να διαδωθεί το μήνυμα όχι μόνο ψήφισης γυναικών στις επικείμενες εκλογές για τη βουλή αλλά στήριξης και ενίσχυσης του αιτήματος για συμμετοχή περισσότερων γυναικών στα ψηφοδέλτια. Δεν πρέπει να περιμένουμε τις επόμενες εκλογές για να δράσουμε και πάλι, αλλά από τώρα, από την επαύριο των εκλογών, να κτίσουμε για την αύξηση των εκλελεγμένων γυναικών στις επόμενες εκλογές.

 

Άντρια Θωίδη, δευτεροετής φοιτήτρια Νομικής